Δε συνηθίζω να γράφω για τις αποφάσεις των πολιτικών για το μέλλον της τσέπης τους, καθώς δε μου αρέσει να γκρινιάζω συνέχεια για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα. Καταλαβαίνετε “οικονομική κρίση” και “οικονομική κρίση” και “φόροι” και ξανά “οικονομική κρίση” και μετά ένα φευγαλέο ξεχασμένο “θα τα καταφέρουμε” από έναν που ούτε καν το πιστεύει και προσωπικά δε νομίζω πλέον να το προσπαθεί. Αυτό όμως που διάβασα πριν λίγο, είναι τουλάχιστον εξωφρενικό!
Ο τίτλος; “Έκτακτη εισφορά και για τη γενιά των 700 ευρώ! ” που παρέπεμπε σε τρία διαφορετικά άρθρα της εφημερίδας “Πρώτο ΘΕΜΑ“, όπου και διάβασα
“Η έκτακτη εισφορά που επιβάλλεται είναι ουσιαστικά …μόνιμη, καθώς θα ισχύσει για τέσσερα χρόνια και μάλιστα θα επιβληθεί σε όλους τους πολίτες με εισόδημα πάνω από 8.000 ευρώ!”
Θα το θέσω απλά και ξεκάθαρα ξεφεύγοντας από το γραπτό λόγο για λίγο “Πάνε καλά;” Αυτούς εκλέξαμε; Αυτούς που ούτε καν εξέτασαν άλλες λύσεις (αναφέρομαι σε Κίνα και Ρωσία για δανεισμό με χαμηλότερο επιτόκιο, αναφέρομαι σε μείωση των δαπανών της Βουλής και των Υπουργών, αναφέρομαι στο κλείσιμο ανενεργών δημοσίων οργανισμών) για να βγούμε από την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν και συνεχίζουν να τρέφουν γονατίζοντας τα κοινωνικά σύνολα και -ακόμα χειρότερα- γονατίζοντας την ίδια την ψυχολογία και αφαιρώντας το δικαίωμα να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις. Δε σεβάστηκαν τον κόσμο που πίστεψε σε αυτούς, δε σεβάστηκαν ούτε τους εαυτούς τους που εκτέθηκαν δημοσίως λέγοντας όλα αυτά τα ψέματα προεκλογικά και λίγες μέρες μετά.
Θέλετε να κινηθεί η αγορά; Υπάρχουν τόσοι άλλοι που έχουν χρήματα και γλιτώνουν από το σύστημα που έχετε δημιουργήσει και εμείς υποστηρίζουμε έμμεσα. Περιμένετε να κινηθεί με 23% ΦΠΑ ή με μειώσεις συντάξεων χαμηλοσυνταξιούχων που ήδη χρωστάνε στα κατά τόπους φαρμακεία. Δε φταίτε εσείς κύριοι. Εμείς φταίμε. Εμείς γιατί σας δώσαμε την εξουσία που έχετε. Εσείς την καταχραστήκατε. Λέτε πώς είστε κοντά στο λαό; Χρησιμοποιήστε μία μέρα το αστικό και πάρτε 700 ευρώ για ένα μήνα -χωρίς ένσημα- και ζήστε σε ένα δυάρι… φυσικά χωρίς καμία άλλη βοήθεια. Η ασυλία εδώ δε μπορεί να σας βοηθήσει. Φυσικά αυτό ήταν μία υπόθεση. Αν μπείτε στο αστικό το λιγότερο που θα πάθετε θα είναι τα ολοκαίνουρια λουστρίν παπούτσια σας να γίνουν γκρι από τις πατημασιές , ενώ μέχρι και ο τραπεζικός υπάλληλος που θα σας δει θα αρνηθεί να σας πληρώσει. Άρα από μόνο του σαν σενάριο είναι άτοπο. Χαίρεστε για αυτό; Χαίρεστε που δε σας σφίγγουν πλέον το χέρι όπως έκαναν παλιά; Θα μου πείτε δε σας νοιάζει. Τι να κάνουμε; Παρά τους φόρους σας εμείς είμαστε ακόμα άνθρωποι. Άλλοι αγανακτισμένοι και άλλοι σπίτια τους να κάνουν τη δική τους επανάσταση. Ένα είναι το σίγουρο. Δε σας θέλουμε. Βαρεθήκαμε να σας ακούμε. Κουραστήκαμε να σας πιστεύουμε.
Έχετε ένα αξίωμα. Όχι για εσάς. Για εμάς. Για να κάνετε το καλύτερο για τη χώρα και για τους πολίτες της. Κρίμα. Δεν αξίζετε καν αυτή τη μνεία. Για αυτό βαρέθηκα. Γιατί έτσι σας δίνω αξία. Πλέον μόνο τα κανάλια πρέπει να σας δίνουν αξία, γιατί και αυτά μαζί σας είναι. Δυστυχώς, βρήκατε το χειρότερο τρόπο να είστε στο επίκεντρο των συζητήσεων. Απολαύστε το.
Φιλικά.
